Tom Waits Ol '55

Just wishing to stay a little longer... :(
antio Ikaria, it was fun. It was very very very fan...

Μετα απο 3 χειμωνες στο υπεροχο νησι του Lost, ηρθε η ωρα να μαζεψω συμπράγκαλα. Εντελως ξαφνικά, εκει που είχα αράξει και επερίμενα να βγει ο χειμώνας για να ξεκινήσω τις βουτιές... τσα. Ανοιξε η θέση μου για ειδικότητα στην Αθήνα, μαλάκες, τον τζαιρό που επαρακαλούσα οι θέσεις ενεππέφταν με τίποτε, τωρά που πραγματικά σταρχίδια μου τζιαν αννοιε τζιαν δεν αννοιε η θέση (οκ επερίμενα την γυρω στο επομενο φθινόπωρο) ξαφνικά εκατρακύλησα στην πρωτη θεση, εδιορίστηκα τζε παραλίγο να μεν το πάρω χαμπάρι. Οπότε τωρά είμαι σε φάση που μαζεύκω πράματα, αποχαιρετώ, απολαμβάνω τις τελευταίες μου μέρες και προσπαθω να βρω χρόνο να καμω μια σουμα του τι εζησα τα τελευταία 2μιση χρόνια. Είμαι κολλημένη πανω στο τζάκι και τακτοποιώ τις ψηφιακές μου αναμνήσεις. Πανω βλέπετε την ομορφη μου σαύρα, που τωρά εγινε μια τετραπαχη πανεμορφη γάτα που εν σηκώνει μυγα στο σπαθί της αλλά τότε ηταν ενα ταλαιπωρημένο ορφανό που επροσπαθούσε με χιλιους τρόπους να τραβήξει την προσοχή μου τζε επηεννε τζε εκαθετουν πας την ο8ονη γιατι αρεσκε της η ζεστη που εφκαλε ο υπολογιστης. Το ποσο ομορφο εν τουτο το νησι το εχουμε τονισει πολλες φορες στο συγκεκριμενο blog αλλα επειδη εσιει που εν πιστευκουν Εν πολλά κρίμα που για να μεν χορταριαζουμε θα πρέπει να κυλάμε συνεχώς δεξιά αριστερά. Οσο περνά ο καιρός τοσο περισσότερο δένομαι με ανθρώπους και με το μέρος, μπορώ να πω οτι τοσο πολλους αξιολογους ανθρώπους μαζεμένους σε ενα μέρος εν πιστευκω οτι θα ξαναβρώ. Ειμαι γενικα πολύ τυχερή, που η τυχη με εριξε σε τουντο νησι εστω και για λιγο, δυστυχως ενεπρολαβα να καμω οσα ηθελα να καμω και να δω οσα ηθελα να δω αλλα οκ εν χανομαστε ισως σε καποια αλλη φαση της ζωης μου που θα εχω και περισσοτερη ενεργεια να επιστρεψω για να εμβαθυνω. Το ποσο ομορφη εν η διαδρομή Ευδηλος - Αγιος και πίσω δεν περιγράφεται. Οταν επιτελους επηρα τον αερα του αυτοκινητου και αρχισα τα πηγαινε ελα ηταν οι αγαπημενες μου ωρες οι ωρες που επερνουσα στο δρόμο. Καθε φορα κατι καινουριο ανακαλυπτεις στο τοπιο, ενεν ποττέ το ίδιο, η καθε διαδρομή ηταν μια υπεροχη εμπειρία, μια διαφυγη που την πραγματικότηtα, οπως μια διαφυγη που την πραγματικοτητα ηταν αυτα τα 2μιση χρονια στην Ικαρια.

EN kairos nomizw gia ena update eimai akoma dameeeeee je nomizw en 8elw na fiw parola ta diafora pou kata kairous me pianoun je skeftoume ti orea na imoun je kapou allou, alla pou kapou allou akrivos oute na to fantastw en mporw pou simenei oti mallon enen toso epitaktiko gia mena na eimai kapou allou. basika esiniditopiisa simera poso polla ipotoniki eimai genikotera os a8ropos je en ftaiei ka8olou i ikaria pou egw akolou8w ena lifestyle apolitou GIOSIMATOS. Apla en i fisi mou, mporw na perasw ekatontades ores mprosta se enan ipologisti, je ekatontades kiriakes xoris na anazitisw mian ekdromi ( mia tempeliki volta sti 8alassa ne alla gia kanena logo perpatima panw sta vouna- oi me diki mou protovoulia) as poume, en o 3os mou xeimonas stin ikaria, fetos imoun siouri oti itan na kataferw na paw gia manitarka je what a surprise oute fetos epia:P je i8ela re gamwtoooooooo en pirazei pou en ta katalavw etsi gia tin fasi i8ela na 'paw gia manites' pou laloun je oi ikariotes. na to valw xana sto programma gia tou xronou arages sou? en polla asteio, i ikaria en mia skatoula je iparxoun tosa polla meri pou egw en episkeftika akoma, including to geitoniko nisi pou to vlepo apenanti ka8e mera as poume. eleosssss poso kounoshillos pion. Kata ta alla exw poro8ei na pezw titsu kai mpirimpa, ma8enw taxa germanika je kata diastimata asxoloume me meletes international relations :P i douleia mia enallagi metaxi boring otan grafw farmaka, gamati ama actually exetazw kosmo, kai me lii dosi intrigkas, pa8ous kai ventettas pou diadramatizonte mprosta sta matia mou sto kentro igeias (je pou egw en 8elw na ta vlepo, en me koftei, en 8elwww) sinexizei nan to pio ipergamato prama ston kosmo na pienneis sti douleia je na perpatas parallila me ti 8alassaa je eidika tountin epoxi pou ka8e mera en je allo xroma, je ta sinnefakia je ta remata, na men epanalamvanoume en apla teleia. giosimo omos re koumpare... gia poson akoma enna mou areskei anaro8kioume :P

η δυστυχια του να εισαι γαστροπαθης ACHTUNG: this post is completely based on personal disappointment and misery, u may now change channel and watch something equally pointless but more fun Πραγματικά νομίζω οτι χωρις καλά καλά να το καταλάβω αλλαξε πολλά η ζωή μου τζε η προσωπικότητα μου που τότε που εδιαγνώστηκα με γαστρίτιδα τζε διαφραγματοκήλη τζε εντερική μεταπλασία του βλεννογονου. Ας πουμε, εκοψα τα εξω μασιερι. Εγω που ουλλη μου η ζωη ηταν βασισμενη τζε οργανωμενη με βαση τις εξοδους. Που εμπορουσα να καθουμε με τις ωρες σε ενα κκαφε/ουζερι/ταβερνα να πινω ουζο/τσιπουρο/κρασι τζε να τρωω τηανιλλες τζε να μοιραζουμε ιστοριες τζε αποψεις τζε μαλακιες της ωρας με τους συνδαιτημονες. πΟττε εν μου αρεσκε ουτε επιδιωκα να γινουμε πιττα αλλα μπορω να πω οτι εψοφουσα για τζινη ακριβως τη στιγμη που το κρασι φερνει σε στο κεφι τζε εισαι εντελως καλα αλλα λιο πιο χαρουμενος τζε χαλαρος τζε απλα πινεις σιγα σιγα για να διατηρηθεις σε τζινη την κατασταση τζε να καταφερεις να μεν φτασεις γληορα στη φαση του ανακατευεσθε. Επισης τιποτε εν εκαμνε τζινες τις στιγμες καλυτερες που ενα στριφτο. (τζε 2- τζε 3) Παει τζε τουτο... Τωρα αν τολμησω να πιω κρασι τζε να καμω τζε ενα τσιαρο πουπανω η επομενη μερα εν χάλια, με ναυτιες τζε καουρες τζε υποχρεωτικη διαιτα. Εν θελω πλεον να φκεννω εξω, γιατι οσες φορες εφκηκα τζε ειπα εν θα πιω εν θα καπνισω, εννοειτε οτι πινω τζε καπνιζω τζε εννοειτε μετανιωνω το για 2 μερες μετα. Εν το καμνω επιτηδες, απλα ενεσιει νοημα να πιεννεις ας πουμε σε μια ρεμπετικη βραδια τζε να μεν πιννεις τπτ! μονο νερο μπορω να πιω, οτιδηποτε αλλο απλα ανακατευκει με στην καλυτερη περιπτωση, ουτε μπιρα ουτε κοκακολα ουτε καν σοδα, τπτ. το μονο πραμα που μπορω να πιω εν αραιωμενο κρασι, τζε τζινο δηλαδη πειραζει με αλλα τελοσπαντων εν το πιο ανεκτο, στα καφε δε ζω ενα δραμα, ουτε ζεστη σιοκολατα, ουτε τσαι, ουτε καφε, μονο χαμομηλι ακομα τζε μες το κατακαλοκαιρο, τζε θωρουν με καλα οι σερβιτοροι. ΟΥΦΦΟΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥ Εννα μου πειτε εσιει αλλους που ενεχουν να φαν, εσυ τουλαχιστον εσιεις τζε τρωε οτι μπορεις τζε σκασε. γκουντ ποιντ. τουτο προσπαθω να καμω αλλα σαμ ταιμς πιανει με το παραπονο. τι να καμουμεν ειμαστιν ανθρωποι τζε παντα θελουμε κατι παραπανω που τζινο που μπορουμε να εχουμε. θελω να πιω ενα τζιν τονικ χωρις να καουν τα μεσα μου. γινεται? τζε το σιειροττερο εν οτι που δαμε τζε κατω ζω με τον φοβο του γαστρικου καρκινου. καθε χρονο γαστροσκοπηση τζε κομμενα ουλλα διαπαντως ακομα τζε αν φυει η γαστριτιδα τζε πρεπει να μεν αγχωνουμε τζιολας γιατι αππαρεντλι παραγω τρελλεις ποσοτητες γαστρικου οξεος το καλο ομως εν οτι αμα μου ερκουντε ασθενεις με το ιδιο προβλημα μπορω να καταλαβω ακριβως πως νιωθουν τζε καμνω οτι μπορω να τους συμβουλεψω τζε να τους βοηθησω, ειδικα τζινοι που ενεχουν μη αναστρεψιμες βλαβες πρηζω τους τα ουμπαλα να επανελθουν τωρα που εν νωρις ακομα... εκοψα μεν το ενα εκοψαμεν το αλλο μια χαρα μας εμεινε τζε τζινη τζε αμα φυω που ικαρια εννα την ξεχασω. τελοσπαντον....

The Bard`s Song (Studio)

Αλλαξε και ο καιρός, χειμωνιάζει... Σημερα αναγκάστηκα να οδηγησω μες την ομιχλη πας το βουνό και εφρίκαρα... Εν είμαι σίουρη αν θέλω πραγματικά να ζήσω εναν τρίτο χειμώνα στην Ικαρία, βεβαια οι αλλοι 2 που επέρασα ήταν ωραίοι, είχα το τζακούι μου, τα βιβλία μου, αλλά για κάποιο λόγο ο φετινός χειμώνας αγχώνει με πολλά... Μπορεί ναν επειδή είμαι σε άλλο μέρος, εν θα εχω τζάκι φέτος, η θέρμανση εν πανάκριβη που πες οκ εν θα το σκέφτουμαι τούτο γιατί  εννα κρυώνω, αλλα σίριουσλι ωρες ωρες λαλώ, τι κάμνω ακόμα δαμέεε.... Τζε ελαλούσε μου τζε μια συνάδελφος σήμερα πως ο μισθός του ειδικευόμενου στην Ελλάδα ενδέχεται να φτάσει 800 ευρω μαζι με τις εφημερίες, που ενεν σε καμιά περίπτωση αρκετά για να ζήσεις στην Αθήνα, που είχα τουλάχιστον την καβάντζα οτι εννα κάμω υπομονή να καμω τζαμέ την ειδικότητα μου...   μάλλον εν ήθελα ως τωρά να ξενιτευτώ αλλά σαν να τζε στενεύκουν πολλά τα περιθώρια... Τζε ο χειμώνας στη Γερμανία εν ακόμα σιειρόττερος...

Tom Waits Live - Tango

Κυκλοφορω με δικο μου αυτοκινητο τωρα. Εκαμα επιτελους το μεγαλο βημα της ενηλικιωσης στην Ικαρια. Το κακό εν οτι πλεον εν κυκλοφορουμε με το παπακι, που σημαινει οτι εσταματησαμε να απολαμβανουμε το νυχτερινο ουρανο κατα την επιστροφη στο σπιτι. Καθε μα καθε διαδρομή προς το σπιτι ηταν μια συγκλονιστικη εμπειρία με θαλασσα και αστερια και φεγγαροφωτο και δροσερο αερα στα μαγουλα και περιπλανησεις της σκεψης και σιγοτραγουδισμα.
Τωρα προσεχω το δρομο, να μεν πιεννω πολλα ακρην ακρην γιατι εννα ποκουπιστω σε κανενα γκρεμό. Τζε να μεν ξιανω να χαμηλωνω τα φωτα μου αμα ερκεται αυτοκινητο που απεναντι.
Η ενηλικιωση εχει και τα κακά της.

Nick Cave - Nobody's Baby Now

 εν


Και ενω εγω αναρωτιεμαι αν πρεπει  να συνεχίσω να μαζοχίζουμε επαγγελματικά γράφοντας φάρμακα εναντι ενος εξευτελιστικού μισθού (με τις εφημερίες φκαινουν 2.5 ευρω την ωρα) ή αν πρέπει να ανοιξω τα φτερά μου σε αλλη γη σε αλλα μέρη, οι φίλοι μου στην Κύπρο διουν ενα σεβαστό ποσοστό του μισθού τους και του ελευθερου τους χρόνου σε γάμους βαφτίσια και λοιπά κοινωνικά ιβεντ.
Εν είμαι σίουρη αν εν ζωή τούτη.
Δηλαδη υπαρχουν ανθρώποι που ενω ξερουν ποσο δύσκολα εν τα πράματα τη σήΜερον ημέρα εννα σου κρατήσουν μουτρα που εν θα πάεις στον γάμο τους?