ΠΑΝΗΓΥΡΙ.ΜΟΝΟΚΑΜΠΙ.ΙΚΑΡΙΩΤΙΚΟΣ.17/9/11

ο τελευταιος μας ικαριωτικος για φετος. Και γαμω τα πανηγυρια. Ακομα να βρω το κουραγιο να μαζεψω τα πραματα μου. Πρεπει. Πρεπει? Πρεπει.

το αξιοπεριεργο της μικροσκοπικης μου υπαρξης

Εν πραγματικα φανταστικο το γεγονος οτι πινω τα αντερα μου καθε νυχτα σε κρασια και τσιπουρα και ξυπνω καθε πρωι σαν να μεν ηπια τιποτε. Στην Κυπρο με τα κολοποτά τους, 2 ποτηρια να πιεις ξυπνας την αλλη μέρα με hangover. Κυπρος - Ικαρια σημειωσατε για ακομη μια φορα 2.

η τελευταια μου διακομιδη

Μπορει καθε φορα που εκαμνα διακομιδη στη Σαμο να εβριζα την τυχη μου τζε να εμετανιωνα την ωρα τζε τη στιγμη που εβαλα εφημερια τη συγκριμενη μερα, αλλα οφειλω να παραδεχτω οτι ηταν ωραια εμπειρια (και επισης η Σαμος ωραιο νησι, οσον το ειδα τουλαχιστον).
Εδιακόμισα σπουδαιους ανθρωπους και πραγματικα, οσο μεγαλη ταλαιπωρία και να ειναι αξιζεν τον κοπο η καθε φορα. Μετα εβρισκα τους στο δρόμο τζε εσιερουμουν που τους εβλεπα καλα, τουτο εν η μεγαλυτερη ανταμοιβη για τες ατελειωτες ωρες αναμονης σε πλοια λιμανια και ξενοδοχεια.

Αυριο θα ξερω και για την παραταση. Νομιζω πως εννα χαρω πολλά αν την πιασω. Τα πραματα αλλαξαν παρα πολλα σε λιες μερες και η παρουσια μου στο νησι φαινεται μου πλεον απαραιτητη.
Εν αγχωνουμε ομως οτι γινει ξερω οτι θα την παλεψω. Ηταν τοσο τελειο το καλοκαιρι που το ναν σκατα ο χειμωνας φαινεται μου αναποφευκτο. Υγεια μονο να υπαρχει που λαλει τζε η φιλη μου η roam.

τωρα δηλαδη εν φθινοπωρο?

Η φωτο απο τη μαγευτικη παραλία "Σευχελλες" που για να κατεβεις πρεπει να πηδας που πετρα σε πετρα σαν το κατσικι και στο ανεβασμα συνειδητοποιείς ποσο ζωτικής σημασίας ειναι να κοψεις το τσιγάρο για να μεν σε βρουν σε καποια φάση μπλε τζε τελειωμενη πανω σε κανενα βραχο.

Ποσο πολλα μου αρεσκει αμα χορευκουμε ικαριωτικο, τζε η πιστα εν ασφυκτικα γεματη ετσι που αναγκαζεσαι για να χορεψεις να αγκαλιασεις κυριολεκτικα το διπλανο σου τζε να κρατιεσαι πανω του. Γινεται ουλλη η πιστα μια αγκαλιά. Εν μαγευτικο να το βλεπεις.

Θελω τζιαλλο καλοκαιρι, ηταν πολλα λλιο, μα γιατι εβιαστηκε τοσο πολλα να φυει? Αφου επερνουσαμεν ωραια. Περιμενει με δυσκολος χειμωνας και εν θελω ουτε να το σκεφτουμαι. Πρεπει να αρχισω να κατεβαζω ταινιες και να ξεσκονισω τα βιβλία μου.

Υπαρχει περιπτωση να παραταθει η παραμονη μου στην Ικαρια, αλλα υπο αλλες συνθηκες. Πρεπει να αφησω την ασφαλεια του νοσοκομειου και να παω σε καποιο που τα περιφερικα ιατρεια οπου χωρις νοσηλευτρια,χωρις τα καταλληλα φαρμακα και χωρις διαγνωστικα μεσα εννα ειμαι 24ωρες ετοιμοτητα. Περιμενουμε απαντηση τελος της βδομαδας για το τι εννα γινει τελικα. Αρεσκει μου η ιδεα, ενναν μια εμπειρια και αυτη, αλλα εφαν με το αγχος για το που εννα παω, τι εννα γινει με το θκεβασμα για το μεταπτυχιακο, αν θα εχει ιντερνετ η "περιοχη ευθυνης" μου κτλ. Η λογικη επιλογη θα ηταν να πω οτι εκαμα εκαμα τζε να σηκωστω να φυω. Αλλα νιωθω οτι τουντο νησι εσιει τζιαλλα να προσφερει.

Μερικες ομορφες στιγμες ακομα πριν μας καταπιει η καθημερινοτητα τζε το αγχος της υπαρξης.

καποιος να σταματησει το χρονο πλιζζζζ

Ξερω οτι επαναλαμβανομαι αλλα πρεπει να καταλαβετε, εμειναν 4 μερες μεχρι το τελος του πιο υπεροχα απλου και χαλαρου καλοκαιριου που εχω ζησει. Ειμαι σχεδον σε απογνωση καποιος να σταματησει το χρονο τωρα!! Πλις βερι πλις? Μετρω αντιστροφα τα πανηγυρια που μου εμειναν, μαζι με το αυριανο 5. Εν λλια γαμωτο, πολλα λλια... Ποιος θα μου το ελαλεν οτι ηταν να βουρω τα παναιρκα πουπισω , εγω που τον χειμωνα εσνομπαρα τα:p
εγιναν ουλλα τοσο γληορα, μαλακα ειμαι δαμε ενα χρονο? Και που εννα φυω να παω? Πως εννα πιασω το πλοιο τζε να μεν κλαμουριστω? Δαμε μονο που το σκεφτουμαι οτι εννα φυω βουρκωνω!! Και να φανταστεις οτι το χειμωνα εν την επαλευκα, κολομεταπτυχιακο, εγαμησες μας.

Η φωτο εν που το μοναδικο μας μπαρ στο οποιο λυουμεν κ σταζουμεν μεχρι πρωιας. Η θεα εν απιστευτη και τωρα τελευταια ολως παραδοξως εβελτιωθηκεν και η μουσικη. Θα μου λειψεις φτερο. Θα μου λειψεις λιμανακι με το ηλοθιο αγαλμα του ικαρου. Θα μου λειψεις καφενειο της πλατειας με τα αθλια φρεντοτσινο κ τον πλαστικο ουζομεζε. Θα μου λειψεις χαζο ροζ νοσοκομειο. Thanks for the ride

γιατι πρεπει παντα να μπαίνει τιτλος δηλαδη

Ετσι μέρα πριν 3 χρόνια επιασα το πτυχίο μου. 5 αυγούστου το 2008. Ηταν μια υπέροχη χρονιά παρόλο το θκέβασμα, και ενας υπέροχος Αύγουστος σε μια φανταστική ονειρεμένη μαγική πόλη. 3 χρόνια μετά, η επαγγελματική μου αποκατάσταση εν ακόμα στον αέρα, η περιπλάνηση οι απλά ενετέλειωσε, εν αρχισε καν καλά-καλά.
Εν μπορώ να αποφασίσω ακόμα τα επόμενα βήματα μου. Με βαριά καρδιά αρχίζω να συνειδητοποιώ οτι πλησιάζει ο καιρός να παρω καινούριες αποφάσεις. Για να είμαι ειλικρινής, αυτή τη στιγμή εν θέλω τίποτε. Ο απλός τρόπος που η ζωή περνά στην Ικαρία εκέρδισε με. Εν θέλω ουτε λεφτά, ούτε καριέρα. Θέλω ενα σπίτι με θέα στη θάλασσα που τη μια, στο βουνό που την άλλη. Να μάθω ενα καινούριο όργανο,να καλλιεργώ λαχανικά και να φτιάχνω καθούρα και πίττες. Η αλήθεια εν οτι οι εικόνες που είδα γνωρίζοντας απο κοντά κάποιες οικογένειες δαμέ εκάμαν με να ζηλέψω. Εγω που εν είμαι καν φανατική της οικογένειας ευχήθηκα ενδόμυχα να το είχα τουτο το πράμα. Η γαλήνη, η ηρεμία, η απλότητα με την οποία ζουν εν αξιοζήλευτη.

Είμαι απίστευτα κουρασμένη και μαλλον πιο συναισθηματική τούντες μέρες. Προσπαθώ να μεν χάσω ουτε στιγμή που τες μέρες μου δαμε αλλα η ελλειψη ύπνου εκατέβαλε με. Αυριο εν μια που τες μεγαλύτερες γιορτές, θα γίνεται της πουτάνας απο πανηγύρια και γω αγχώνουμε γιατί εφημερεύκω και φοουμε πως εννα πιουν να μεθύσουν τζε να μου ερτουν σαβουριασμένοι. Θελω απλά να περάσει η μέρα χωρίς να παθει κανένας τιποτε σοβαρό, γινετε?

Ο κάττος μου επέλλανε τέλια. Παει τζερκετε σαν την ρουκέτα μες το σπίτι τζε παίζει με οτι βρει μπροστά της, τη νυχτα αφου προσπαθησει μάταια να με καμει να της δώσω σημασια κουλουριάζεται δίπλα μου στο κρεβάτι τζε κοιμάται, συνήθως με τα πόδια ισια πάνω, εν πολλά αστεία γαμώτο. Είμαι πολλά χαρούμενη που την ηβρα.

Αχχχχχχχχχχχχ (βαθυς αναστεναγμός που υποδηλώνει την συναισθηματική σύγχυση στην οποία εχω περιέλθει τις τελευταίες μέρες).

κρεμουμαι απο πανω*

Ο καττος μου εχει μια τάση την ωρα που τζιμουμαι να βάλλει την μουρη του μες τα μουτρα μου, ουτως ωστε αμα ξυπνω να βλεπω μια ροζ μύτη ξαφνικα μπροστά μου. Οι φιλοι μου λαλουν μου οτι κακομαθαίνω την αλλά τι να κάμω εγώ φταιω που αμα την αφήσω στο μπαλκόνι νιαουρίζει τζε εν με αφηνει να κοιμηθω? Εμεγάλωσε το μωρό μου τζε ομόρφυνε, οταν την ηβρα εξω που την πορτα μου ηταν σε αθλια κατάσταση, μικροσκοπική, μαδημένη, σκελετωμένη, με το ενα μάτι κλειστό που τες τσίμπλες τζε τα μικρόβια, μιλούμε, ηταν ενα γατί σάπιο. Αν την δεις τωρά εν θα την καταλάβεις.
Εν μπορώ να περιγράψω ποσον υπέροχο εν το καλοκαίρι στο νησί. Ξερω οτι εχω αρχισει τζε γίνουμαι πριχτησσα αλλά γαμώτο, αξιζει να πρηχτευκει κανεις! Το πρωί χτυπάς ενα 7ωρο στη δουλειά αλλά μετά ουλλη η μέρα τζε η νυχτα εν δική σου. Παεις μια θαλασσα, παεις μετα για ενα τσιπουρακι η ενα κρασακι, τζαι ενιοτε καταληγεις να βλεπεις τον ηλιο να ανατελλει πανω που τη θαλασσα στο δρόμο για το σπίτι. Ομορφη καθημερινότητα. Το μονο προβλημα εν οτι ή εννα φύω που δαμε αλκοολική (μια λιπώδη διηθηση του ηπατος εχω την σιουρα) ή εννα παθω κανενα καρκίνο του πνευμονα.
Εχτες εσιεσαμεν το παλε στα ποτα. Εχω ΕΤΣΙ κκελλέ σημερα. εννα περασω τη μερα στο κρεβατι βλεποντας καρτουνς. Περιμένω και κατι παιχνιδακια για το xbox να φτασουν. Τα ταχυδρομεία δαμε εν χαπαρκαζουν,εσιει 3 βδομαδες που τα επαραγγειλα. Σαπιλααα λιώσιμο και φρικαρία με περιμένουν αυτο το σαβ/κο.