Κυριακή, 3 Μαΐου 2009

η αγαπη παλι θα καλεί

Κάθομαι στον Ευαγγελισμό και περιμένω μια φίλη μου. Στην κορυφή των σκαλοπατιών είναι αραγμένο ενα αδέσποτο σκυλί και κοιτάζει βλοσυρά τον κόσμο που περνά. Εχει μια περίεργη σοβαρότητα το βλέμμα του και με κάνει να αναρωτιέμαι... αν ανθρωποι και ζώα δεν είναι εν τέλει τόσο διαφορετικά όντα,και τα ζώα σαν τους ανθρώπους νιώθουν, πως αντέχουν τα αδέσποτα να ζουν τόσο μοναχικά? Δε χρειάζονται αγάπη, μια ζεστή αγκαλιά, οχι ιδιοκτήτη-αλλά συντροφιά. Δεν προλαβαίνω να ολοκληρώσω τη σκέψη μου, ενας φιλιππινέζος που περνούσε βλέπει το σκύλο,τον πλησιάζει και τον αρχίζει στις αγάπες. Χαιδεύει με θέρμη το σκυλί,μιλά γλυκα, το καλοπιάνει. Το ζωντανό φαίνεται ευτυχισμένο,το βλέπω στη φάτσα του,γελά. Με πιάνει μια ανεξήγητη συγκίνηση. Έρχεται η φίλη μου γυρνάω να την χαιρετίσω, και οταν στρέφω ξανά το βλέμμα προς τα πάνω, ο φιλιππινέζος έχει φύγει και το σκυλί εχει γύρει το κεφάλι και κοιμάται ανέμελα.

4 σχόλια:

Διάσπορος είπε...

Ευχαριστώ

Starry Night είπε...

ta kallitera en ta shillouthkia pokso pou tin vivliothiki tis iatrikis :D thimoume ena terrier TOSO MEGALO kafeti, ekamnamen kali parea opote ekathoumoun ekso.

Ksereis tzinon ton fournon pano stin Papadiamantopoulou, lio pio kato pou tin Nosileutiki sxoli? eee oti egoraza pou tziame, to mison etroen to o Flaflas (men rotas :P)

inta tziairoi...

Triolouin είπε...

Ti omorfo auto pou prosexes kai to moirazesai mazi mas! H agaph uparhei ekei pou den to perimenoume telika!

Triolouin είπε...

Evlampia isws na se endiafere na diavasis to 'street spirit' sto :http://triolouintehnimousiki.blogspot.com/. Kalh vdomada jai kalws se hvra!